Dzisiaj jest mi smutno.
Jest mi smutno, gdy wspominam wielu wspaniałych ludzi, których poznałam dzięki Internetowi, a z którymi nie miałam okazji spotkać się osobiście.
Dzięki Nim i ich historiom dowiedziałam się, że trzeba szanować życie.
Dziękuję Wam za to, że byliście.
Chciałabym również podziękować wszystkim, dzięki którym jestem tu, gdzie jestem.
Piszę w języku polskim.
I nie jestem pod żadnym zaborem, nie jestem zniewolona.
To dzięki tym, którzy przelewali swoją krew teraz my, jako wolni ludzie, możemy się kształcić, zdobywać doświadczenie i nie jesteśmy represjonowani.
DZIĘKUJĘ.

M.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wyjechałam!

tylko, żeby w sobotę się nie porzygać ich szczęściem...:

i znów to samo: